De eerste reden dat ik direct voor dit kunstwerk koos is omdat ik veel bewondering heb voor de technieken en details die in dit kunstwerk te vinden zijn. Het spreekt mij enorm aan en het is ook de voornaamste reden waarom ik kunst in het algemeen interessant vind: ik kan er veel inspiratie uit opdoen voor mijn eigen werk. Als je kijkt naar dit kunstwerk is het vachtje net echt, de druppeltjes water lijken er vanaf te druipen, zo echt en het fruit kan je bijna ruiken, zo echt. Het is net alsof je ín het kunstwerk kan stappen en dat vind ik prachtig.

Ten tweede riep dit werk bij mij veel gevoelens en vragen op. Ik, als echte konijnenliefhebster (oké, dit is een haas) voelde echt een verdrietig gevoel toen ik die haas daar zo dood zag liggen. Wat is er gebeurd? Waarom ligt die haas daar zo? Waar is dit? Maar tegelijkertijd zag ik het verse, sappige, mooie fruit dat je weer heel goed laat voelen. Een heel tegenstrijdig gevoel dus.

Toen ik meer ben ga nadenken over dit werk en de betekenis ervan, kwam het gevoel van vergankelijkheid erg naar boven. We staan er vaak niet bij stil, maar alles dat leeft vergaat ooit. Dit schilderij confronteert ons daarmee; dat oh zo eerlijke fruit zal namelijk ook ooit eens gaan rotten en bederven, net zoals die dode haas. Het is dus best een somber, confronterend gevoel. Het laat zien hoe kwetsbaar alles eigenlijk is.

Als je hier nog verder over gaat nadenken, kan je het weerspiegelen op heel veel dingen in het dagelijks leven. Stel: jij hebt een oud broodje of een verse appel, dan eet je natuurlijk die appel. Dat broodje daar kijken we niet eens meer naar. Of stel, je mag kiezen: een jonge pup of een oude, kreupele hond. Iedereen kiest voor de pup, die oude hond is niet leuk en schattig meer. Maar wat we vergeten is dat ook die pup ooit oud wordt en dood zal gaan. En oké, dit is misschien een beetje ver gezocht, maar je zou dit zelfs kunnen weerspiegelen op onze maatschappij: we focussen ons alleen op wat goed gaat en mooi is, en de sombere delen van de wereld, daar kijken we niet naar. Wat we dan vaak vergeten is dat we allemáál kwetsbaar en vergankelijk zijn. In dit kunstwerk zie je dat terug bij het verse fruit; dat roept bij mij op dat dat ook zal vergaan, net als die haas.

Het is dus een kunstwerk vol met contrasten en tegenstellingen (leven, dood), maar dit komt toch allemaal tezamen met het thema vergankelijkheid.